Αλληλοσυμπληρούμενες πραγματικότητες

Το αποψινό βράδυ προκαλεί και τον πιο ερασιτέχνη γραφιά να διατυπώσει το κειμενικό μοντάζ του, ιδιαίτερα αν έχει ζήσει τις νεολαίες και τις τελετουργίες της πολιτικής σαν κι αυτή στη ΔΕΘ. Κράτος, πολίτες και πολιτική.

Η είσοδος του πρωθυπουργού στο συνεδριακό χώρο πλαισιώθηκε από τους νεολαίους του κόμματός του, τους γνωστούς με την μπέρτα του λακόστ, το φουτεράκι που κρεμούν από τους ώμους τους και φωνάζουν υπέρ της κυβέρνησης που ευελπιστούν κάποτε να συμμετάσχουν. Τα παιδιά αυτά δεν είναι τυχαία, πρόκειται για τους διακεκριμένους στον στίβο της ψηφοθηρίας με σφηνάκια και στο βαθμό υποταγής ως κομματοκουτάβια. Πρακτικές που φυσικά αφορούν την κουλτούρα των κομματικών νεολαίων συνολικά και αποτελούν την επιτομή της αναξιοκρατίας. Την ίδια στιγμή οι αστυνομικές αρχές απέκλεισαν οποιοδήποτε άλλον νέο εκτός κυβερνητικής παράταξης ο οποίος θα ήθελε προφανώς να διαδηλώσει για όσα διαφωνούσε, πιθανώς να μη φορούσε το σήμα κατατεθέν φουτεράκι στους ώμους ωστόσο υποτίθεται πως διατηρεί τα ίδια δικαιώματα με τους υπόλοιπους.

Με τα χαμόγελα του πρωθυπουργού επιτελέσθηκε μία ακόμη αδικία και εκ των άνω διάκριση των νέων. Το κράτος οφείλει να προνοήσει και να διαμορφώσει τις ειρηνικές συνθήκες ώστε οι πολίτες να διαδηλώσουν ειρηνικά και να αντιδράσουν σε όσα πιστεύουν ότι τους αδικούν. Αντί αυτού, οι ομάδες καταστροφής δρόμων και καταστημάτων συνέχιζαν ανενόχλητες το έργο τους προσπαθώντας πάντα να διαβάλλουν την έννοια της συλλογικής δράσης και να αναγάγουν τα κίνητρα συμμετοχής σε τάσης καταστροφής. Ακριβώς στον ίδιο άξονα άλλες κομματικές οργανώσεις προσφέρουν κακές υπηρεσίες καπελώνοντας και μονοπωλώντας κάθε απόπειρα συλλογικής αντίδρασης με σκοπό να την καταστήσουν αποκλειστικά δικό τους χαρακτηριστικό και ακόμη χειρότερα, σημασιοδοτώντας τη συμμετοχή στην πορεία με τους δικούς τους όρους οι οποίοι εν τέλει λειτουργούν αποτρεπτικά. Έτσι, οι νεολαίοι του Καραμανλή εφώναζαν ανενόχλητη ως καλοντυμένοι πολίτες του ελληνικού κράτους.

Την ίδια στιγμή, στην ομιλία του Καραμανλή πραγματοποιήθηκε ίσως μία από τις πιο γελοίες πολιτικές τελετουργίες της νέας διακυβέρνησης, θυμίζοντας το παλιό καλό ανέκδοτο με έναν εβραίο το οποίο κατέληγε ως εξής: «Και τότε παιδιά το θαύμα, γύρω-γύρω Σάββατο, εκεί που γαμούσα Κυριακή!». Είναι πολύ πιθανό για κάποιον που δεν καταλάβαινε τη γλώσσα, να ήξερε πού πρέπει να χειροκροτήσει λόγω της εκφοράς του λόγου, αυτό μάλλον έκαναν και όσοι κυβερνητικοί αποφάσισαν να κάνουν τα στρατιωτάκια σε έναν πολιτικό λόγο όπου ανήγαγε τα πάντα στις διεθνείς συνθήκες χωρίς ωστόσο να αρθρώσει σκέψη για όσα συμβαίνουν στη χώρα. Η κουλτούρα του τίποτα, η οποία διαμορφώνει πολιτικούς-προϊόντα promotion συγκροτεί προσωπικότητες από τη νεολαία έως τον πρωθυπουργό.

Παράλληλα, στο δελτίο του άλτερ που κάλυπτε και σχολίαζε τα τεκταινόμενα ο Νικολής έπαιξε ωραίο ρόλο. Σήμερα διαπίστωσε κανείς γιατί έφερε τη Ζαχαρέα στα παράθυρα, διότι η καθημερινή προβολή του χαλιναγωγημένου λόγου της θα την εκθέσει ανεπανόρθωτά και με αποδείξεις, τις ελάχιστες φορές που άρθρωσε λέξεις προσπάθησε να υπερασπιστεί τον Βουλγαράκη και αμέσως έλαβε τις δέουσες απαντήσεις.

 Έτσι, τα λακόστ που γαύγιζαν ως κομματοκουτάβια, η άνιση πρόσβαση στο δικαίωμα έκφρασης γνώμης και το ρεσιτάλ της γυναίκας του ενορχηστρωτή της επικοινωνιακής πολιτική της κυβέρνησης συνέβησαν την ίδια στιγμή. Κλείνοντας με πικάντικες αναμνήσεις για τον Ρουσόπουλο, δεν θα τον ξεχάσω στο σταρ πριν μερικά χρόνια να κάνει εκπομπές υπέρ της κατάργησης του θρησκεύματος από τις ταυτότητες και τώρα κατευθύνει τις παραστάσεις της ΝΔ από το σπίτι του στην Πάρο.