Στιγμές επιστροφής από την παραμεθόριο..

Πέρασαν τέσσερις μήνες σε έναν στρατιωτικό σταθμό της Λήμνου όπου προσέφερα τις υπηρεσίες μου στην Ομάδα Ψυχοκοινωνικής Μέριμνας, επιτηρώντας και διατηρώντας την ψυχική υγεία και τη ομαδικότητα του προσωπικού. Περισσότερες πληροφορίες για όσα είδαν τα μάτια μου και όσα κατάφεραν να διορθώσουν οι πράξεις μου, δεν είμαι σε θέση να σας αναφέρω. Ωστόσο, υπηρετώντας στην παραμεθόριο σημαίνει ότι απομακρύνεσαι όχι μόνο από τον τόπο σου αλλά κι από τη δημόσια σφαίρα ολοκληρωτικά. Κι αυτό διότι πρώτον, αποτελείς μέρος ενός εθνικού, υπερτοπικού, υπερκομματικού, υπέρ πατρίδος και υπέρ της υγείας του συναδέλφου στρατιώτη θεσμού, δεύτερον αφομοιώνεσαι και αφοσιώνεσαι σε τέτοιο βαθμό που δεν δύνασαι να παρακολουθήσεις τίποτε άλλο. Επιστρέφοντας στον τόπο διαμονής, επιστρέφοντας δηλαδή πίσω από μια απομόνωση, από μια αμιγώς στρατιωτική καθημερινότητα, παρακολούθησα ξανά τον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, άκουσα Λαβίθη και έκανα βόλτες στην Πειραϊκή να αισθανθώ το σπίτι μου. Ο τίτλος θα έπρεπε να ήταν «στιγμές απογοήτευσης».

Έζησα φωτιές σε μια στρατιωτική ψυχιατρική κλινική μες την Αθήνα, παρακολούθησα τις ίδιες πολιτικά ανύπαρκτες μορφές σε φωτογραφίες και αποκλειστικά ρεπορτάζ να κάνουν δηλώσεις και να κοκορομαχούν, να επιμένουν σε μια κενή, άνευ ουσίας και ειλικρίνειας επικοινωνιακή πρακτική προσβάλλοντας την νοημοσύνη των πολιτών. Προσβάλλοντας όλα εκείνα τα οποία με κάλεσαν να υπερασπιστώ. Όταν ξεκινάς την μελέτη του Τύπου, μοιάζει να αρχίζει ένα κουκλοθέατρο με μαριονέτες, ξύλινα πρόσωπα και ξύλινα λόγια και το μόνο που σκέφτεσαι είναι να γνωρίσεις εκείνον που κινεί τα νήματα. Εξουσία, ματαιοδοξία, πολιτικές καριέρες, έκπτωση Δημοκρατίας, σκάνδαλα, δημόσια κεφάλαια να λείπουν από τα ταμεία, φόροι να επέρχονται σαν άλλοι γερμανοί φαντάροι. Ανικανότητα, κομματισμός, συντήρηση και αηδία με μουσική υπόκρουση τους χριστιανικούς ψαλμούς που εκθειάζουν την εθνική υπερηφάνεια και υπεροχή. Κι όλα σαν μην έφυγα ποτέ, σαν να έλειψα μόνο για μια ημέρα. Όλα ίδια, στάσιμα νερά που βρωμίζουν και μέσα τους βαλτώνουμε.

Μιας και η εθνική δημόσια σφαίρα με απογοήτευσε, σκέφτηκα να κάνω μια βόλτα όλη την παραλία του Πειραιά, από το πέραμα μέχρι την Πειραϊκή, τη Φρεαττύδα και το μικρολίμανο. Αναζήτησα τη χαμένη συλλογικότητα στους συμπολίτες μου που κυκλοφορούσαν στους οδούς και τις λεωφόρους του λιμανιού, οδηγώντας ωστόσο πάνω από τα βράχια της Πειραϊκής το ηθικό μου χάθηκε στον πυθμένα της θάλασσας. Ως ένα πολύ πετυχημένο παράδειγμα ξευτίλας της ανθρώπινης προσωπικότητας και της ιστορίας του Πειραιά, αντίκρισα τα «καμάκια» των παραλιακών καταστημάτων να ξεπηδούν στη μέση του δρόμου όποτε εντόπιζαν ένα διερχόμενο ακριβό αυτοκίνητο και να αναγκάζουν τους οδηγούς να σταματήσουν τα οχήματά τους όπως-όπως. Ο σκοπός αυτής της εξευτελιστικής πρακτικής δεν είναι άλλος από το «καμάκι» πελατών, με άλλα λόγια «καμακώνουν» τους καταναλωτές θαλασσινών και όχι πια τα ίδια τα θαλασσινά. Στην πραγματικότητα διαμορφώνουν τις πλέον επικίνδυνες συνθήκες για τους συμπολίτες τους που οδηγούν τις μοτοσυκλέτες και τα αυτοκίνητά τους, καθώς η κυκλοφορία διακόπτεται βίαια ανά πάσα στιγμή. Είναι τέτοιο το καραγκιοζιλίκι που ενώ περιμένεις να τελειώσουν το «ψηστίρι» τους για να ασκήσεις το δικαίωμα τις ελεύθερης μετακίνησης στην πόλη σου, σου κάνουν και διάφορα νοήματα για να μην τους ενοχλείς. Απλές αναπαραστάσεις από τα νησιά ενός ξέφρενου τουριστικού πάρτυ της δεκαετίας του 1990, πρακτικές που έφεραν την αποστροφή και την παρακμή.

Δεν ξεκίνησε καλά η επανάκτηση της πολιτικής μου οντότητας..

Κίνηση Πολιτών για ίδρυση νέου κόμματος

bring us closer to democracy

Σε διαδικασίες συγκρότησης βρίσκεται μια νέα κίνηση ανεξάρτητων, δημοκρατικών και ενεργών Ελλήνων πολιτών, τους τελευταίες μήνες στη χώρα μας. Ήδη ο Τύπος έχει φιλοξενήσει τα πρώτα δημοσιεύματα, bloggers γράφουν, σχολιάζουν και σύμφωνα με σημερινά στοιχεία, τα στελέχη, τα μέλη και οι φίλοι της κίνησης πληθαίνουν καθημερινά.

Εν μέσω της απαξίωσης ενός πολιτικού συστήματος που διαμορφώνει δομές αποκλεισμού των ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων από την πολιτική, κομματικών μηχανισμών που αναπαράγουν φερέφωνα, που διορίζουν την αναξιοκρατία στα δημόσια λειτουργήματα, καλλιεργήθηκε μια νέα μορφή πολιτικού σχηματισμού. Το νέο κόμμα που ετοιμάζεται, απαρτίζεται από Πολίτες του ελληνικού κράτους και αποκλείονται εξ ορισμού οι σημερινοί πολιτικοί διότι η απαξίωση και η ολιγαρχία έχουν πρόσωπο και χρώματα, δεν είναι αόριστες. Πρόκειται για μια κίνηση από τα κάτω η οποία κινείται στον χώρο του Κέντρου με ανατρεπτική λογική απέναντι στον κομματισμό, την αναξιοκρατία, την οικογενειοκρατία και τη δημαγωγία.

Οι βασικές αρχές και ο ιδεολογικός άξονας της πρωτοβουλίας διατυπώνονται στο Κείμενο –Πλαίσιο που  θα βρείτε στο blog της κίνησης http://neo-komma.blogspot.com/ . H ολοκληρωμένη προγραμματική πρόταση της κίνησης θα είναι έτοιμη μέχρι τις αρχές του νέου έτους ενώ το ιδρυτικό συνέδριο που θα ψηφίσει το πρόγραμμα αναμένεται να πραγματοποιηθεί σύντομα.