Ηλεκτρονική Δημοκρατία και ηλεκτρονικό Ευρωκοινοβούλιο

Στις 25-26 Νοεμβρίου, στο ευρωκοινοβούλιο πραγματοποιήθηκε διάσκεψη με θέμα την τεχνολογία της πληροφορίας και τις διάφορες πτυχές της, όπως είναι το “e-Κοινοβούλιο”. Παρόντες ήταν 400 ευρωβουλευτές, κοινοβουλευτικά στελέχη και εμπειρογνώμονες από 80 χώρες. Στόχος; Η βελτίωση του διαλόγου με τους πολίτες, η ενίσχυση της διαφάνειας των κοινοτικών πολιτικών και η διευκόλυνση των ανταλλαγών μεταξύ κοινοβουλίων. Εν όψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου του 2009, η “e-δημοκρατία” αποκτά ιδιαίτερη σημασία…

Από την Ιρλανδία ο Hans-Gert Pöttering, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εξέφρασε την ελπίδα του ότι η διάσκεψη της 25ης και 26ης Νοεμβρίου 2008 θα προωθούσε “την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ κοινοβουλίων”, κάτι που επετεύχθη.

Κατά την εναρκτήρια ομιλία της, η Mechtild Rothe, αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου και μέλος της Σοσιαλιστικής Ομάδας, δήλωσε ότι το “Web 2.0″ έχει εξελιχθεί από απλό ευχάριστο εργαλείο σε μέσο πολύ χρήσιμο για τα κοινοβούλια. Κατά τη γνώμη της το ηλεκτρονικό Κοινοβούλιο (ή “e-Κοινοβούλιο”) βοηθά τους πολίτες -και ιδιαίτερα τους νέους που ενδιαφέρονται περισσότερο για τις νέες τεχνολογίες- να συμμετάσχουν στις δημοκρατικές διαδικασίες της Ένωσης και να μεταφέρουν έτσι τα μηνύματά τους προς τους φορείς λήψης αποφάσεων.
 
Η “e-δημοκρατία” είναι ήδη πραγματικότητα
Η ηλεκτρονική δημοκρατία (ή “e-δημοκρατία”) αποκτά ιδιαίτερη σημασία για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εν όψει των επόμενων ευρωεκλογών που θα πραγματοποιηθούν τον Ιούνιο του 2009. Γι’αυτό και πρόκειται για την “καταλληλότερη στιγμή” για να μιλήσουμε για το “e-Κοινοβούλιο” σύμφωνα με την Silvia-Adriana Țicǎu, μέλος της Σοσιαλιστικής Ομάδας. Κατά τη γνώμη της Ρουμάνας πολιτικού, θα πρέπει “να διασφαλιστούν οι οικονομικοί και ανθρώπινοι πόροι που απαιτεί η εφαρμογή του e-Κοινοβουλίου”, έτσι ώστε οι Ευρωπαίοι πολίτες να λαμβάνουν υπεύθυνη και αξιόπιστη πληροφόρηση σχετικά με τις δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 

Βέβαια η “e-δημοκρατία” έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται. Το Κοινοβούλιο διαθέτει το δικό του διαδικτυακό τηλεοπτικό κανάλι (“Europarl”) και μεταδίδει ζωντανά τις Συνόδους Ολομέλειας (αλλά και άλλες σημαντικές συναντήσεις ή διασκέψεις), μέσω του τμήματος “EP-Live” του ιστότοπού του. Άλλωστε η εν λόγω διάσκεψη της 25ης και 26ης Νοεμβρίου μεταδόθηκε ζωντανά από το Διαδίκτυο… Η κα Ticǎu υποστηρίζει ωστόσο ότι η ηλεκτρονική δημοκρατία έχει ακόμη περισσότερες δυνατότητες που μένουν προς το παρόν ανεκμετάλλευτες.
 
Το “e-Κοινοβούλιο” κρύβει όμως και κινδύνους 
Πολλοί συμμετέχοντες στη διάσκεψη έκαναν λόγω για τα πλεονεκτήματα του “e-Κοινοβουλίου” ως μέσου προώθησης της διαφάνειας και της δημοκρατίας, εξάλειψης της διαφθοράς και της πολιτικής απάθειας, κ.ά.
 
Ο Ahmed Fathi Sorour, πρόεδρος της Λαϊκής Συνέλευσης της Αιγύπτου, προειδοποίησε ωστόσο ότι οι νέες τεχνολογίες θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή και παρότρυνε “να μην επιτρέπεται ποτέ η κακή χρήση της τεχνολογίας”.
 
Να φτάσει το “e-Κοινοβούλιο” και στον αναπτυσσόμενο κόσμο 
Η Gertrude Mongella, πρόεδρος του παναφρικανικού κοινοβουλίου, τόνισε κατά τη διάρκεια της διάσκεψης ότι “το ερώτημα δεν είναι αν το “e-Κοινοβούλιο” είναι σημαντικό· το θέμα είναι το πώς θα εφαρμοστεί”. Κι αυτό γιατί κατά τη γνώμη της τα περισσότερα αφρικανικά κοινοβούλια χαρακτηρίζονται από έλλειψη οικονομικών μέσων και αντίστοιχης εμπειρίας. Η εισαγωγή της ηλεκτρονικής δημοκρατίας προϋποθέτει επομένως κατά τη γνώμη της τη “γεφύρωση του τεχνολογικού χάσματος μεταξύ αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών”. 

Τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Αφρική στον τομέα αυτό είναι σύμφωνα με την κα Mongella η έλλειψη δυνατότητας σύνδεσης στο Διαδίκτυο και η απουσία διαλόγου που οδηγεί συχνά σε συγκρούσεις -όχι μόνο μεταξύ πολιτικών και πολιτών, αλλά και μεταξύ των ανθρώπων γενικά. 

Οι ευρωβουλευτές τόνισαν τον ηγετικό ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην υποστήριξη της εφαρμογής “e-δημοκρατικών” μέτρων από τα κοινοβούλια των αναπτυσσόμενων χωρών. “Κανείς δεν πρέπει να μείνει απέξω”, τόνισε η Mechtild Rothe.

Από την Πρώτη Σελίδα

Η αποδοχή της διαφορετικότητας και η Δημοκρατία ως έξη

Στη δημόσια ζωή της χώρας διατηρούνται τα τελευταία χρόνια ιδέες, νοητοί χώροι και σκέψεις που έχουν διαμορφωθεί ως επίδικα αντικείμενα, ακόμη χειρότερα ως επιλογές που έχουν εξοριστεί στα όρια της προκατάληψης. Αναφέρομαι κυρίως στην ιδέα και την κοινότητα του έθνους-κράτους και της θρησκείας που μας ταλαιπωρούν και πάλι τους τελευταίους μήνες. Μοιάζει δύσκολο να προσεγγίσει κανείς θεσμούς ή πολιτικούς σχηματισμούς ως απρόσωπα κι αυτόνομα πεδία διότι έχουν φορείς με πρόσωπο και όνομα ωστόσο φρονώ πως είναι χρήσιμο να ξεκαθαρίζουν ενίοτε και οι καθαυτές, βραδύτερα μεταβαλλόμενες μονάδες οργάνωσης της κοινωνίας μας. Το έθνος και η θρησκεία στην Ελλάδα αποτελούν δύο ισχυρές πολιτισμικές ταυτότητες οι οποίες βέβαια αναγνωρίζονται και αναφορικά με την πολιτική οργάνωση του πληθυσμού, αυτή η διάσταση με ενδιαφέρει σε αυτές τις γραμμές.

Για τα παιδιά που γεννήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα, η στάση τους απέναντι σε αυτές τις ιδέες και τα συστήματα εξουσίας δεν έχει πολλές εναλλακτικές. Για μια σειρά από ποικίλα κίνητρα και λόγους, ένας νέος στέκεται αδιάφορος, αδιάβαστος και άσχετος  με όλα αυτά, παραμένοντας σε μία σφαίρα στην οποία λειτουργεί παθητικά ή εντάσσεται σε σχεδόν φανατικές εκδοχές: από την απόλυτη ταύτιση με βίαιες αντιδράσεις τόσο σε τρίτους όσο και σε εσωτερικούς με άλλες απόψεις, έως την απόλυτη αποβολή των ιδεών του έθνους και της θρησκείας ως μια επιλογή πολιτικής ελευθερίας. Δεν θα εμπλακώ αυτή τη στιγμή στο ποιος έχει λιγότερη σχέση με την πραγματικότητα, θα σταθώ όμως στο ζήτημα της αποδοχής. Και στις τρεις γενικές περιπτώσεις κανένας δεν μπορεί να δεχτεί τη διαφορετικότητα σε μια συλλογικότητα όπως ο πολιτικός σχηματισμός που όλοι ζούμε, δηλαδή την ελληνική πολιτεία.

Alexis de Toqueville

Κατά τη γνώμη μου, το πρόβλημα δημιουργείται στην απουσία συλλογικής συνείδησης του ζην και πράττειν από κοινού με άλλους, πολλές φορές διαφορετικούς ανθρώπους. Φαίνεται αδύνατο να αναγνωριστεί μια φαντασιακή κοινότητα ευρύτερη από μία ομάδα με πολιτικές αρχές που κυρίως αποκλείουν παρά ενώνουν. Με άλλα λόγια, οι νέοι δεν έχουν εκπαιδευτεί σε δημοκρατικές πρακτικές όπου κανείς δεν θα επιβάλλει τα άκρα αλλά θα λειτουργεί συλλογικά, αποδεχόμενος την διαφορετικότητα. Τα άκρα δεν μπορούν εξ’ ορισμού να συντηρήσουν μια κοινωνία, είναι όμως προϊόντα έλλειψης δημοκρατικής παιδείας, δηλαδή αλληλεγγύης, συζήτησης, αμοιβαιότητας και συνεργασίας. Ο καθένας μπορεί να δεχτεί τις θρησκευτικές αντιλήψεις του συμπολίτη του όπως και τις ιδιαίτερες θέσεις απέναντι στην εθνική του ταυτότητα αρκεί να μην επικρατούν οι φανατισμοί. Όλοι στον κοινό παρονομαστή του Πολίτη της Ελληνικής Δημοκρατίας, μπορούν δράσουν από κοινού προς το συμφέρον μιας ευρύτερης ομάδας από εκείνη των άκρων.

Αναφέρομαι στους νέους διότι η νέες γενιές είναι εκείνες που κάθε φορά μπορούν να διαμορφώσουν την ανατροπή. Δυστυχώς έχει επικρατήσει στη χώρα μας ένα φαύλο πολιτικό σύστημα το οποίο αμύνεται με επιτυχία σε κάθε είδους ορθολογική σκέψη και εκδημοκρατισμό του. Επομένως η λύση είναι η συμμετοχή της νεολαίας σε συλλογικές πρωτοβουλίες που λειτουργούν στις αρχές της δημοκρατίας, της μετριοπάθειας, της αμοιβαιότητας, της συμφωνίας και της αλληλεγγύης. Έτσι θα ανατραπούν από τα κάτω, η φαυλότητα, η υπερβολή και η άγνοια, για πρώτη φορά ίσως στην πολιτική ιστορία του ελληνικού κράτους.

Κίνηση Πολιτών για ίδρυση νέου κόμματος

bring us closer to democracy

Σε διαδικασίες συγκρότησης βρίσκεται μια νέα κίνηση ανεξάρτητων, δημοκρατικών και ενεργών Ελλήνων πολιτών, τους τελευταίες μήνες στη χώρα μας. Ήδη ο Τύπος έχει φιλοξενήσει τα πρώτα δημοσιεύματα, bloggers γράφουν, σχολιάζουν και σύμφωνα με σημερινά στοιχεία, τα στελέχη, τα μέλη και οι φίλοι της κίνησης πληθαίνουν καθημερινά.

Εν μέσω της απαξίωσης ενός πολιτικού συστήματος που διαμορφώνει δομές αποκλεισμού των ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων από την πολιτική, κομματικών μηχανισμών που αναπαράγουν φερέφωνα, που διορίζουν την αναξιοκρατία στα δημόσια λειτουργήματα, καλλιεργήθηκε μια νέα μορφή πολιτικού σχηματισμού. Το νέο κόμμα που ετοιμάζεται, απαρτίζεται από Πολίτες του ελληνικού κράτους και αποκλείονται εξ ορισμού οι σημερινοί πολιτικοί διότι η απαξίωση και η ολιγαρχία έχουν πρόσωπο και χρώματα, δεν είναι αόριστες. Πρόκειται για μια κίνηση από τα κάτω η οποία κινείται στον χώρο του Κέντρου με ανατρεπτική λογική απέναντι στον κομματισμό, την αναξιοκρατία, την οικογενειοκρατία και τη δημαγωγία.

Οι βασικές αρχές και ο ιδεολογικός άξονας της πρωτοβουλίας διατυπώνονται στο Κείμενο –Πλαίσιο που  θα βρείτε στο blog της κίνησης http://neo-komma.blogspot.com/ . H ολοκληρωμένη προγραμματική πρόταση της κίνησης θα είναι έτοιμη μέχρι τις αρχές του νέου έτους ενώ το ιδρυτικό συνέδριο που θα ψηφίσει το πρόγραμμα αναμένεται να πραγματοποιηθεί σύντομα.