Η ίδρυση και η εξέλιξη του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιώς
Στις 31 Ιανουαρίου 1907 δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σφαίρα η ίδρυση του εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου Πειραιώς ως ικανοποίηση μιας από τις σημαντικότερες ανάγκες της πειραϊκής οικονομίας: Ιδρύεται εν Πειραιεί σωματείον υπό το όνομα «Εμπορικόν και Βιομηχανικόν Επιμελητήριον Πειραιώς», ου τινός έδρα εστίν ο Πειραιεύς και σκοπός η δία της των μελών του συμπράξεως και της δραστηριότητος και ενεργείας του Διοικητικού Συμβουλίου του προστασία και εξυπηρέτησις των γενικών και τοπικών εμπορικών συμφερόντων και η κατά το εφικτόν υποβοήθισις της Πολιτείας εις τους εμπορικούς, βιομηχανικούς και ναυτιλιακούς αυτής σκοπούς». Πόροι του επιμελητηρίου σύμφωνα με το καταστατικό είναι οι εξής: «α. Αι εισφοραί και καταβολαί των μελών του Σωματείου. β. Τα εκ της ελευθεριότητος των μελών και τρίτων προσώπων προερχόμενα. γ. Τα εκ των της Κυβερνητικής η της του Δήμου αρωγής δοθησωμένων των εισπραχθησόμενα. δ. Αι δια νόμου χρηματικαί υπό του Δημοσίου επικαουρίαι, τακτικαί ή έκτακτοι και ε. Παν ό,τι δύναται κατά νόμιμον τρόπον να παράσχη υλικήν επικουρίαν τω Σωματείω». Το επιμελητήριο διαιρείται σε έντεκα τμήματα: «1. Τμήμα εμπόρων Αποικιακών 2. Γαιανθρακεμπόρων 3. Ξυλεμπόρων 4. Εμπόρων σιδηρικών 5. σιτεμπόρων και Αλευροβιομηχάνων 6. Εμπόρων υφασμάτων και ειδών πολυτελείας 7. Βιομηχάνων 8. Εφοπλιστών 9. Πρακτόρων και αντιπροσώπων ατμόπλοιων αλλοδαπών 10. Πρακτόρων και αντιπροσώπων ημεδαπών ατμοπλοιών και 11. Γενικοτέρου κύκλου εμπορίου.
Πρόεδρος των συνελεύσεων ορίστηκε ο νομάρχης Αττικής ενώ οι πρόεδροι των παραπάνω τμημάτων αποτελούσαν το ενδεκαμελές Διοικητικό Συμβούλιο. Το εγχείρημα αυτό υποστήριξαν τα μέλη του Εμπορικού συλλόγου Πειραιώς, της εμπορικής Λέσχης και όσοι από τους εμπόρους, βιομηχάνους και εφοπλιστές επιθυμούσαν να συμμετάσχουν σε αυτό. Μέλη του επιμελητηρίου θεωρούνταν αυτοδικαίως τα μέλη των σωματείων που προανέφερα και ύστερα από αίτηση όσες εταιρείες είχαν έδρα στην πόλη του λιμανιού. Σύμφωνα με το δημοσιευμένο καταστατικό το επιμελητήριο θα διατηρούσε μητρώο ιδιοκτητών και επωνυμιών για τα μέλη του και γραφείο στατιστικής, Θα εξέδιδε δελτίο τιμών κι ένα έντυπο για ό,τι αφορούσε το εμπόριο τη βιομηχανία και τη ναυτιλία, θα επενέβαινε διαιτητικά σε τελωνειακά ζητήματα και θα πρωτοστατούσε για νομοθετήματα αναφορικά με τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις και την ασφάλεια του εμπορίου, τέλος, στις λειτουργίες του προβλεπόταν και η ίδρυση Εμπορικής Σχολής.
Η ιδρυτική Συνέλευση πραγματοποιήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1907 και την 1η Απριλίου του ίδιου έτους υπογράφτηκε το καταστατικό, ταυτόχρονα με την επίσημη ίδρυση του Επιμελητηρίου ο Εμπορικός Σύλλογος έπαψε να υπάρχει . Το 1914 τα τμήματα έφτασαν τα 17, η θητεία στη διοίκηση ήταν τριετής. Πέρα από την αριθμητική τους αύξηση, τροποποιήθηκαν και ποιοτικά ενώ η διάκριση τους έγινε με βάση τους κλάδους του εμπορίου και της βιομηχανίας, παρατηρείται δηλαδή εξειδίκευση αντικειμένου σε νέα επιμέρους τμήματα. Οι αλλαγές αυτές πιθανώς να έγιναν με γνώμονα την καλύτερη διοίκηση και λειτουργία του Επιμελητηρίου, εντούτοις υποθέτω ότι πρόκειται για αποτέλεσμα πρωτοβουλίας μελών των επαγγελματικών οργανώσεων που προϋπήρχαν της ίδρυσης του επιμελητηρίου τα οποία λειτουργούσαν με συντεχνιακούς όρους, όπως η ένωση οινοπνευματοποιών και ο Σύνδεσμος Σιδηροβιομήχανων.
Το 1914 και στο πλαίσιο της Βενιζελικής πολιτικής ψηφίστηκε ο νόμος 184/1914 για τα εμπορικά και βιομηχανικά επιμελητήρια και δημιουργήθηκε έτσι το θεσμικό πλαίσιο δράσης τους . Η Σφαίρα δημοσίευσε άρθρο σχετικά με το νομοσχέδιο στο οποίο δινόταν ειδικό βάρος στα τοπικά χαρακτηριστικά της οικονομίας και επικροτούσε τη θεσμοθέτηση των επιμελητηρίων .
Το Επιμελητήριο ακολουθούσε πιστά το καταστατικό σε ότι αφορά τη δράση του: κατέθετε υπομνήματα και ασχολούνταν με προβλήματα που αφορούσαν το εμπόριο τη βιομηχανία και τη ναυτιλία. Ενδεικτικά, αναφέρω τα ζητήματα των δασμών, το συνάλλαγμα και τις εργασιακές σχέσεις για τα οποία πρότεινε τις δικές του λύσεις. Στα τέλη του 1919 προχώρησε στην ίδρυση επιτροπών και τη διοικητική εξυγίανση των τμημάτων, οι επιτροπές αφορούσαν ειδικά τη Ναυτιλία, τη Σιδηροβιομηχανία, την Υφαντουργία, την Αλευροβιομηχανία, τη Σαπωνοποιία, την Οινοπνευματοποιία και μεταξύ άλλων το Γενικό εμπόριο .
(Τα βαριέμαι απίστευτα τα χρονικά χωρίς απόπειρες για ιστορική ανάλυση αλλά έχουν πλάκα καμιά φορά)
ΜΠ



Πρόσφατα σχόλια